Category Archives: κείμενα

[:el]Αποκλεισμός και εξαθλίωση: η συνέχιση του πολέμου με άλλα μέσα[:]

[:el]Τους τελευταίους μήνες επισκέπτονται το ιατρείο μας πολλοί πρόσφυγες, κάποιοι με συνοδεία μεταφραστών, άλλοι πάλι χωρίς. Σε κάποιες βάρδιες φροντίσαμε να συνεργαστούμε με αλληλέγγυους μεταφραστές, ώστε να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα υγείας των προσφύγων, είτε έκτακτα είτε χρόνια. Η παρουσία τους στον χώρο μας, συνεπεία μάλιστα της φιλοξενίας τους στις διάφορες καταλήψεις στέγης προσφύγων στα Εξάρχεια, μας χαροποιεί ιδιαίτερα, καθώς οι σύντροφοι από τις καταλήψεις υλοποιούν στην πράξη την ένταξη των ανθρώπων αυτών στον κοινωνικό ιστό της πόλης, αντίθετα με τον εκβιαστικό απομονωτισμό που προωθεί η φιλελεύθερη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στα κέντρα κράτησης. Οι πρόσφυγες, θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων που εξαπολύουν ή υποδαυλίζουν το ΝΑΤΟ, η ΕΕ και η Ρωσία, επιζήσαντες του ταξιδιού διαφυγής τους από τις βομβαρδιζόμενες περιοχές και της δολοφονικής υποδοχής τους στο Αιγαίο από τα λιμενικά Ελλάδας και Τουρκίας, του ΝΑΤΟ και της Frontex, εγκλωβισμένοι σε σύνορα χωρών ή σε περιφέρειες της χώρας, αντιμετωπίζονται από την ελληνική κυβέρνηση σαν ζώα στο σφαγείο: μακριά από τις πόλεις, σε στρατόπεδα και καταυλισμούς χωρίς επαρκή τροφή, σε στέγαση που δεν προστατεύει, χωρίς πρόσβαση επί τόπου σε υπηρεσίες υγείας.

Δυστυχώς όλα αυτά δεν μας κάνουν εντύπωση, καθώς η κατάσταση εξαίρεσης που πολύ καλά γνωρίζουμε ότι ισχύει για εμάς γίνεται ο κανόνας και για τους πρόσφυγες. Αυτό που διερωτόμαστε είναι αν θα φτάσει μέχρι το τέλος η υποβολή των ανθρώπων αυτών σε αργό θάνατο, καθώς πληθαίνουν συνεχώς τα περιστατικά που δεχόμαστε στο ιατρείο μας τα οποία αποδεικνύουν την εσκεμμένη αδιαφορία κρατικών φορέων και ΜΚΟ που είναι «επιφορτισμένες» με τη φροντίδα υγείας των προσφύγων. Είδαμε πολλές φορές στα χέρια προσφύγων παραπεμπτικά για εξετάσεις, απλές ή πιο εξειδικευμένες, συνταγές για χορήγηση συνηθισμένων και φτηνών φαρμάκων που έφεραν τη σφραγίδα ΜΚΟ, όπως οι Γιατροί του Κόσμου, οι Γιατροί χωρίς Σύνορα και η Πράξις, καθώς και Νοσοκομείων του ΕΣΥ.

Διαπιστώσαμε τη σοβαρή έλλειψη παροχής περίθαλψης προς τους πρόσφυγες στα κέντρα κράτησης, πολλές φορές τον αποκλεισμό τους από τα νοσοκομεία και την παραμέληση των χρονίως πασχόντων με χαρακτηριστικό παράδειγμα το ιστορικό που έφερε στα χέρια του διαβητικός ασθενής με αρρύθμιστο ζάχαρο που εκδόθηκε στο Προαναχωρησιακό Κέντρο Κράτησης Παρανεστίου. Στις ερωτήσεις μας προς τους πρόσφυγες για ποιον λόγο δεν υποβάλλονται σε εξετάσεις, αφού βέβαια έχουν την «τύχη» να φτάσουν μέχρι κάποιο διαγνωστικό κέντρο ΜΚΟ ή Νοσοκομείο, μας απαντούν ότι είτε δεν γίνονται δεκτοί όταν δεν έχουν στα χέρια τους τα χαρτιά πιστοποίησης ή επειδή δεν υπάρχουν τα στοιχειώδη διαγνωστικά μέσα (για ΜΚΟ). Για παραπλήσιους λόγους (ελλείψεις) δεν τους χορηγούν τη φαρμακευτική τους αγωγή σε περίπτωση που περάσουν από κάποιον γιατρό που τους εξέτασε. Φωτογραφίες αυτών των εντύπων βρίσκονται στα χέρια μας. Πολλές φορές επίσης, όπως μας ενημερώνουν, εξετάζονται χωρίς μεταφραστές, οπότε ακόμα και το ιστορικό το οποίο έχουν στα χέρια τους είναι πρακτικά άχρηστο, με αποτέλεσμα η διαδικασία διάγνωσης να ξεκινά από μηδενική βάση.

Είναι οφθαλμοφανές ότι τα εκατομμύρια κρατικών και ευρωπαϊκών επιχορηγήσεων στις ΜΚΟ και τα κονδύλια της ΕΕ στο ελληνικό κράτος για την αντιμετώπιση του «προσφυγικού προβλήματος», εξυπηρετούν άλλες «ανάγκες». Σίγουρα πάντως δεν διατίθενται σε δομές υγείας για τους πρόσφυγες. Αντίθετα, η αυτοοργανωμένη μας δομή, με χρηματοδότηση από εκδηλώσεις αλληλεγγύης και συνεισφορές από συλλογικότητες και συντρόφους της χώρας και του εξωτερικού, επαρκεί προς το παρόν για να αντιμετωπίζουμε σε πρωτοβάθμια βάση περιστατικά τόσο των προσφύγων που ζουν στα Εξάρχεια όσο και αυτών που μας επισκέπτονται απευθείας από τους καταυλισμούς του Ελαιώνα, του Ελληνικού, του Σχιστού, της Μαλακάσας.

Αυτή η δολοφονική σύμπραξη κυβέρνησης και ΜΚΟ οδηγεί στην περαιτέρω εξαθλίωση των τραυματισμένων ψυχικά και σωματικά προσφύγων και αποτελεί την επιτομή της «υποδοχής» των προσφύγων στην καπιταλιστική Δύση, ώστε να γνωρίζουν πολύ καλά τι τους περιμένει σε περίπτωση που τύχει και πάρουν νομιμοποιητικά έγγραφα και ενταχθούν στην «κοινωνική ζωή» της «νέας τους πατρίδας». Για τους υπόλοιπους, τους προς διωγμό, ούτως ή άλλως η κυβέρνηση επιφυλάσσει είτε απέλαση στη χώρα δίωξής τους, είτε επαναπροώθηση στην «ασφαλή» Τουρκία, είτε παράταση της φυλάκισής τους στα σύγχρονα στρατόπεδα εξόντωσης, οπότε και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψή τους θεωρείται πρακτικά περιττή.

Εμείς παραμένουμε αλληλέγγυοι στους πρόσφυγες για να είμαστε όλοι/ες μαζί δυνατοί/ες στους κοινούς αγώνες μας ενάντια στους δολοφονικούς κρατικούς και υπερεθνικούς οργανισμούς.

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΔΟΜΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ

ΥΓ Επιλέγουμε να αποφύγουμε τη διάκριση ανάμεσα σε πρόσφυγες και μετανάστες/τριες, πρόσφατο υποπροϊόν και τυπολογία εξαίρεσης της προπαγανδιστικής μηχανής του αριστερού Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής και της ΕΕ. Σε όλους τους πρόσφυγες, πολέμου, πολιτικούς, οικονομικούς η αλληλεγγύη μας είναι αδιαχώριστα αυτονόητη.[:]

Αν η μισή μου καρδιά βρίσκεται γιατρέ εδώ πέρα…

Η δίκη των πολιτικών προσφύγων από την Τουρκία, που ξεκίνησε στη Μυτιλήνη στις 15 Γενάρη 2015, ολοκληρώνεται σήμερα με τις αγορεύσεις των συνηγόρων υπεράσπισης και την έκδοση της απόφασης του δικαστηρίου. Οι Τούρκοι αγωνιστές κατηγορούνται για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, με αφορμή την υπόθεση της Χίου (2013).
Ειδικά για τρεις από τους διωκόμενους, μέλη της Επιτροπής Αλληλεγγύης στους Πολιτικούς Κρατούμενους από την Τουρκία και το Κουρδιστάν,  εφαρμόζεται για πρώτη φορά το άρθρο 187Α του τρομονόμου, που ορίζει πως μπορεί να καταδικάζεται κάποιος για πράξεις που θα μπορούσε να κάνει και όχι για πράξεις που έκανε.
Η εφαρμογή του 187Α γίνεται στα πλαίσια της όξυνσης της καταστολής και του «παραδειγματικού μηνύματος» του Κράτους σε κάθε αγωνιζόμενο, άτομο ή συλλογικότητα.
Για τον ίδιο λόγο άλλωστε θεσπίστηκαν οι φυλακές απομόνωσης τύπου Γ, που ήδη γεμίζουν με πολιτικούς κρατούμενους, κομμουνιστές και αναρχικούς.
Γνωρίζουμε πολλούς από τους διωκόμενους για τη δράση τους στους κοινωνικούς αγώνες στην Ελλάδα, για τη δράση τους για τη δημοσιοποίηση της ζοφερής πραγματικότητας των λευκών κελιών F, για τις απεργίες πείνας για να μην εκδοθούν σε Τουρκία, Γαλλία, Γερμανία. Με κάποιους/ες απ’ αυτούς, συναντηθήκαμε και στην ΑΔΥΕ και ξέρουμε από πρώτο χέρι πώς αποτυπώνονται στην υγεία τους οι βασανισμοί που υπέστησαν στην Τουρκία.
Η βιομηχανία των διώξεων ενάντια στους αγωνιστές από την Τουρκία, που ξεκίνησε το 2013, λίγο μετά την επίσκεψη του Σαμαρά στην Άγκυρα (Οκτώβρης 2012), και συνεχίζεται μέχρι και τώρα, μας βρίσκει να δυναμώνουμε τη φωνή μας για αλληλεγγύη σ’ αυτούς που σήμερα δικάζονται στη Μυτιλήνη και σε όλους όσοι δικάζονται και φυλακίζονται για την πολιτική τους δράση ενάντια στο φασισμό και υπέρ της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Για εμάς, οι αγωνιστές από την Τουρκία και το Κουρδιστάν είναι αθώοι.
Ένοχοι είναι οι διώκτες τους.

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΔΟΜΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ

Δεν φοβόμαστε, δεν καταστελλόμαστε

Δεν φοβόμαστε, δεν καταστελλόμαστε

Ξημερώματα Τρίτης 03/06/14 άγνωστοι προσπάθησαν, ρίχνοντας 4 σφαίρες στην πρόσοψη του Κ*ΒΟΞ, να καλλιεργήσουν την αυταπάτη ότι μπορούν να εκβιάσουν τους κατοίκους, τις πολιτικές συλλογικότητες και τους εργαζόμενους των Εξαρχείων. Στόχος τους ενδεχομένως ήταν να μας τρομοκρατήσουν, εξασφαλίζοντας με αυτό τον τρόπο της σιωπή όλων μας μπροστά στο φαινόμενο του κοινωνικού κανιβαλισμού, που ενορχηστρώνεται από τις μαφίες με τη αγαστή συμπαράσταση και την εκούσια αδιαφορία του κράτους και των κατασταλτικών μηχανισμών του.

Θα θέλαμε λοιπόν να πληροφορήσουμε κάθε ενδιαφερόμενο ότι απέτυχαν οικτρά και ότι το κίνημα αντίστασης απέναντι στη στοχευμένη υποβάθμιση και πολιτική απονεύρωση της περιοχής θα κλιμακωθεί  και δε θα σταματήσει μέχρι να διώξουμε από τα Εξάρχεια τις μαφίες, τα ναρκωτικά και τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα που αυτές εξυπηρετούν .

Η ΑΔΥΕ συνεχίζει απρόσκοπτα τη λειτουργία της προσφέροντας ψυχολογική υποστήριξη και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στη γειτονιά, προωθώντας ταυτόχρονα το πρόταγμα της αυτοοργάνωσης για μια χειραφετημένη κοινωνία στην οποία η ζωή θα αξίζει πράγματι να βιωθεί. Μέχρι τότε, ο αγώνας είναι καθημερινός και ανυποχώρητος.


 

Δεν φοβόμαστε, δεν καταστελλόμαστε.

Καλούμε όλους τους κατοίκους να συμμετέχουν στη λαϊκή
συνέλευση στην πλατεία των Εξαρχείων, κάθε Πέμπτη στις 20.00.

 

Αυτοοργανωμένη Δομή  Υγείας Εξαρχείων

Δεν Φοβόμαστε, δεν καταστελλόμαστε-01

Si Puo Fare ( Μπορεί να γίνει )

[youtube width=”640″ height=”360″]https://www.youtube.com/watch?v=k5UQrQywbM4[/youtube]
 

Η ταινία αυτή προβλήθηκε την Κυριακή 4/5/2014 στο Κ*ΒΟΞ σε μια εκδήλωση-συζήτηση που οργάνωσε η Αυτοοργανωμένη Δομή Υγείας Εξαρχείων με θέμα την ψυχική υγεία.

 

Η ταινία εκτυλίσσεται τη δεκαετία του ’80 , όταν εφαρμόστηκε ο νόμος Μπαζάλια για το κλείσιμο των ψυχιατρείων και αναπτύχθηκε ένα πλήρες δίκτυο υπηρεσιών στην κοινότητα. Ίσως είναι πιο επίκαιρη από ποτέ δεδομένης της απόφασης να κλείσουν τα 3 κύρια δημόσια ψυχιατρεία της Ελλάδας (ΨΝΑ, Δρομοκαίτειο και ΨΝ Θεσσαλονίκης) μέχρι τον Δεκέμβρη του 2015.

Η διαδικασία αδειάσματος των τμημάτων με ασθενείς χρόνιας παραμονής έχει ξεκινήσει. Ήδη έχουν ακουστεί ψίθυροι για τη βίαιη μετακίνηση ηλικιωμένης ασθενούς από Γηροψυχιατρικό Τμήμα του ΨΝΑ σε Ιδιωτική Κλινική με τη χρήση ηρεμιστικής ένεσης. Γίνεται αντιληπτό πως στην υλοποίηση του συμφώνου Λυκουρέτζου- Αντόρ για το κλείσιμο των ψυχιατρείων καταπατούνται τα βασικά δικαιώματα των ασθενών, όπως η ενημέρωση, η επιλογή και η συγκατάθεσή τους. Ο στόχος για την ψυχοκοινωνική τους αποκατάσταση έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Στην πράξη, η μετακίνηση των 400 χρόνιων ασθενών πραγματοποιείται με άσκηση πίεσης στις οικογένειες να πάρουν πίσω τους συγγενείς τους και με την κάλυψη κενών θέσεων σε στεγαστικές δομές (δημόσιες ή των ΜΚΟ) εντός, αλλά και εκτός Αθηνών. Η υλοποίηση της fasttrack «ψυχιατρικής μεταρρύθμισης» ολοκληρώνεται με την ίδρυση Ψυχιατρικών Τομέων σε χώρους Γενικών Νοσοκομείων που δεν πληρούν τις προδιαγραφές και που περισσότερο παραπέμπουν σε «αποθήκες ψυχών» μέσα στα νοσοκομεία. Το μεγαλεπήβολο σχέδιο της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης ξεκίνησε λάθος, ως επιβολή από τις αρμόδιες αρχές της Ε.Ε. το 1989, και συνεχίζει τη λάθος διαδρομή του με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Με μια πρόχειρη, βιαστική κάλυψη των κενών ώστε το Υπουργείο Υγείας να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις του στην Ευρώπη και να συνεχιστεί η εκταμίευση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ για την ψυχική υγεία.

Continue reading

Όταν το “περιθώριο” από πρόβλημα γίνεται φυσική συνθήκη

Όχι πολλά χρόνια πριν το «περιθώριο» αντιμετωπιζόταν ως πρόβλημα προς επίλυση. Η διαχείριση της φτώχειας και της δυστυχίας αποτελούσε αντικείμενο των μηχανισμών πρόνοιας. Το κράτος στήριζε τους αδύναμους ώστε να μπορέσουν να ενταχθούν στην σφαίρα της κατανάλωσης και να ενσωματωθούν στο κοινωνικό σύνολο.

Στην τωρινή φάση της «κρίσης» το κράτος βαθμιαία αποσύρεται από τον τομέα της πρόνοιας και δεν αναλαμβάνει μεγάλο μέρος του κόστους κοινωνικής αναπαραγωγής. Πλέον επιλέγεται να στηριχθούν αυτοί που είναι παραγωγικοί εργαζόμενοι και όχι ελαττωματικοί καταναλωτές. Αυτοί είναι οι πολίτες στους οποίους το κράτος εγγυάται ασφάλεια. Το «περιθώριο» αποκτά και πρέπει να αποκτήσει άλλο νόημα: γίνεται αναγκαίο κακό. Σαν μια φυσική συνθήκη, οι μη παραγωγικές ομάδες μετατρέπονται σε πρόβλημα προς αστυνόμευση και η έννοια της “αντικοινωνικής συμπεριφοράς” διαστέλλεται. Μόνο οι υγιείς, ανθεκτικοί, ευπροσάρμοστοι πληθυσμοί αντιμετωπίζονται ως άξιοι πολίτες προς επιβίωση.

Κάτω από την ομπρέλα των κοινωνικά αποκλεισμένων πέρα από το «καθιερωμένο περιθώριο» (μετανάστες, άστεγοι, τοξικοεξαρτημένοι, ψυχιατρικοί ασθενείς, φυλακισμένοι) αναμένεται να μπουν και άλλες μερίδες του πληθυσμού (π.χ. άνεργοι). Οι πιθανότητες να βρεθεί κάποιος στην «απέναντι όχθη» πολλαπλασιάζονται απειλητικά και το άγχος επιβίωσης οδηγεί σε ατομικές λύσεις. Η λογική έχει ως εξής: φυλάμε τα νώτα μας, διαφυλάσσουμε τα κεκτημένα μας και δεν νοιαζόμαστε για τους άλλους γιατί ήδη εμείς τα βγάζουμε πέρα με δυσκολία.

Η διάχυση φόβου εντείνει την συντηρητικοποίηση, την επιστροφή σε πατροπαράδοτες αξίες, την αναζήτηση ασφάλειας οδηγώντας τελικά σε φασίζουσες αντιλήψεις και πρακτικές. Η διαφορετικότητα αντιμετωπίζεται με ενόχληση που με ταχείς ρυθμούς επενδύεται με μίσος. Η διαρκής ανάδειξη πηγών κινδύνου από τα καθεστωτικά μέσα ευνοεί τη χρήση μηχανισμών επιτήρησης σαν μέσο διασφάλισης της κοινωνικής ειρήνης και τάξης. Η διαχείριση της φτώχειας τείνει να γίνει αντικείμενο ελέγχου και τιμωρίας.

Οι κρατούμενοι στο Νοσοκομείο Φυλακών Κορυδαλλού αποτελούν παράδειγμα του τρόπου διαχείρισης του «περιθωρίου» και της προώθησης μιας λογικής κοινωνικού δαρβινισμού. Μετατρέπονται σε «σώματα χωρίς σημασία» που όχι μόνο δεν χρήζουν ίασης –εφόσον ούτε οι «άξιοι πολίτες» δεν λαμβάνουν βοήθεια από το κράτος– αλλά τους αξίζει να τιμωρηθούν, όχι μόνο μέσω του εγκλεισμού τους, αλλά και μέσω των απάνθρωπων συνθηκών κράτησής τους. Τα εξαθλιωμένα σώματα των κρατουμένων δεν προκαλούν εντύπωση, λογίζονται ως μια φυσική ροπή των πραγμάτων, συνέπεια της «κρίσης». Η απουσία κοινωνικής απαίτησης για καλύτερες συνθήκες κράτησης των αρρώστων είναι απόδειξη πως οι πρακτικές του κράτους για τη διαχείριση επικίνδυνων πληθυσμών –μέσω της προώθησης της αντίληψης πως αντικείμενο των θεσμών είναι αυτοί που αξίζουν και την παράλληλη ποινικοποίηση της δυστυχίας– έχουν στεφθεί με επιτυχία. Η αλληλεγγύη από πλευράς μας δεν είναι ζήτημα συμπόνιας και ανθρωπισμού, αλλά κομμάτι ενός ευρύτερου αγώνα εναντίωσης στα κυριαρχικά συμφέροντα και τους μηχανισμούς ελέγχου και τιμωρίας.

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΔΟΜΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ

Κείμενο για το νοσοκομείο – κολλαστήριο των φυλακών Κορυδαλλού

80 χρόνια τώρα πήξαμε στους ευφημισμούς

Στο Άουσβιτς και στο Νταχάου τα πράγματα πάνε καλά. Τραίνα πάνε κι έρχονται και τα στρατόπεδα εργασίας παράγουν ισχύ για την πατρίδα. Βέβαια, πάνε γεμάτα και γυρίζουν άδεια, αλλά τι να κάνουμε, αυτά έχουν οι συγκοινωνίες. Μεταφέρουν εργάτες που γεννήθηκαν με κάποια ελαττώματα: Εβραίοι, Σλάβοι, Ρομά, κομμουνιστές, ομοφυλόφιλοι. Δεν πειράζει, η εργασία θα τους απελευθερώσει από τα δεινά τους. Οι κάτοικοι στις γύρω περιοχές δεν ξέρουν, δεν νομίζουν, δεν φαντάζονται. Σίγουρα δεν βλέπουν τους μαζικούς τάφους, έχει ομίχλη στο βουνό, δεν τους μυρίζει καμένη ανθρώπινη σάρκα, στη Γερμανία είναι δριμύς ο Χειμώνας και θα είναι κρυωμένοι. Μετά ήρθε ο ιστορικός του μέλλοντος για να τους υποστηρίξει: δεν φταίνε, συγχωρεμένοι να ‘ναι, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι. Οι δε στρατιώτες των Ες-ες απλώς εκτελούσαν διαταγές. Μετά ήρθε ο πολιτικός και υποσχέθηκε ότι δεν θα ξαναέχουμε Άουσβιτς και Νταχάου, η κοινωνία έμαθε, ωρίμασε και αντιδρά. Είχε δίκιο, δεν ξαναείχαμε τόσο μαζικά στρατόπεδα εξόντωσης.

Αντίθετα, το μάτι της κοινωνίας συνηθίζει εύκολα στο μικρό: πολλά μικρά Νταχάου, πολλά μικρά Άουσβιτς, αλλά καθημερινά. Από το Φαρμακονήσι και τα κέντρα κράτησης μεταναστών του πατρώου Ξένιου Δία  μέχρι το σωφρονιστικό νοσοκομείο του Κορυδαλλού, ο κρατικός ναζισμός ανακάμπτει και απελευθερώνει: τους μετανάστες από το δύστυχο χρώμα τους και την έλλειψη χαρτιών, τους ασθενείς που κρατούνται τσουβαλιασμένοι στο κολαστήριο του Αγίου Παύλου από τις χρόνιες παθήσεις τους και την αντικοινωνική τους συμπεριφορά.

Η δυσωδία όμως δεν προέρχεται από τους χρονίως πάσχοντες του σωφρονιστικού νοσοκομείου του Κορυδαλλού, αλλά από την κακοφορμισμένη, προεκλογικά νεκρωμένη συνείδηση των κρατικών θεσμών, των πολιτικών κομμάτων, των δικαστικών αρχών και της κοινωνίας, η οποία για ακόμα μία φορά (κάνει ότι) δεν βλέπει, δεν γνωρίζει, δεν αντιλαμβάνεται. Εμείς όμως μπροστά στα βασανιστήρια και τη μαζική εξόντωση των κρατουμένων ασθενών –και όχι ασθενών κρατουμένων– δεν θα περιμένουμε κανέναν ιστορικό του μέλλοντος να διαβεβαιώσει ότι κάποιοι άνθρωποι πρέπει να σωφρονίζονται μέχρι του αργού και βασανιστικού τους θανάτου, αλλά ενώνουμε τη φωνή μας με τους απεργούς του Αγίου Παύλου και απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση και αξιοπρεπή νοσηλεία όλων των κρατουμένων χρονίως πασχόντων, χωρίς εξαιρέσεις, και το κλείσιμο της αποθήκης ανθρώπων του Αγίου Παύλου.

Μέχρι την πραγματική ωρίμανση των ανθρώπινων κοινωνιών και το γκρέμισμα κάθε φυλακής, η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.

ΑΥΤΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΔΟΜΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ

Σημ. Δεν μπήκαν εισαγωγικά στις δύο πρώτες παραγράφους, γιατί πράγματι για κάποιους «ανθρώπους» όλα αυτά δεν είναι ευφημισμοί αλλά περιγραφές για το πώς πρέπει να είναι τα πράγματα.

Continue reading

Απολογισμός Αυτοοργανωμένης Δομής Υγείας Εξαρχείων

 

Η συνέλευση της Αυτοοργανωμένης Δομής Υγείας Εξαρχείων αποφάσισε να στεγαστεί στον χώρο του Κατειλημμένου Κοινωνικού Κέντρου Κ*ΒΟΞ σε συνεννόηση και συνεργασία με τη συνέλευση του Κέντρου τον Μάρτιο του 2013. Από τότε ξεκίνησαν οι εργασίες διαμόρφωσης του χώρου, οι οποίες διήρκεσαν μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2013. Τα συνολικά έξοδα από την έναρξη των εργασιών μέχρι το τέλος Ιανουαρίου 2014 ανήλθαν στο ποσό των 3.156 ευρώ. Σε αυτό συμπεριλαμβάνονται και λειτουργικά έξοδα από την έναρξη λειτουργίας της Δομής μέχρι και σήμερα. Τα έσοδα της συνέλευσης ανήλθαν στο ποσό των 3.327 ευρώ και προήλθαν από δύο πάρτυ και ένα γλέντι οικονομικής ενίσχυσης στο Κ*ΒΟΞ, από πάρτυ συντρόφων στην Ολλανδία, από κουτί οικονομικής ενίσχυσης στο Bazaar Χειροτεχνών καθώς και από διακίνηση κουπονιών οικονομικής ενίσχυσης από τα μέλη της συνέλευσης. Η διαφορά των δύο ποσών αποτελεί το τρέχον αποθεματικό της συνέλευσης.

Η Δομή εγκαινιάστηκε με την παρουσίασή της στις 20/09/13 στην Πλατεία Εξαρχείων. Από την πρώτη μέρα λειτουργίας της (Τρίτη, 24/09/13) μέχρι και την Πέμπτη 30/01/14 η Δομή δέχτηκε συνολικά 128 επισκέψεις στις ειδικότητες που προσφέρονται στον χώρο αλλά και σε συνεργασία με γιατρούς που δέχονται επισκέψεις στα ιατρεία τους (παθολόγος, ακτινοδιαγνώστης, γυναικολόγος, ψυχολόγος, ειδική παιδαγωγός / παιδοψυχολόγος, λογοθεραπευτής / υποστηρικτική διδασκαλία).

Πέρα από την παροχή πρωτοβάθμιας φροντίδας και την προαγωγή της υγείας, δηλωμένοι στόχοι της ΑΔΥΕ είναι η αυτομόρφωση των μελών της συνέλευσης καθώς και η δικτύωση και συνεργασία της με άλλες συνελεύσεις και εγχειρήματα στον ίδιο χώρο. Έτσι οργανώθηκαν δύο σεμινάρια αυτομόρφωσης (Παροχή Πρώτων Βοηθειών και Αντιμετώπιση Χημικού Πολέμου), ενώ εγκαθιδρύθηκε συνεχής επικοινωνία και συνεργασία με τον Κοινωνικό Χώρο για την Υγεία στην κατάληψη ΠΙΚΠΑ της Λαϊκής Συνέλευσης Πετραλώνων, Κουκακίου και Θησείου.

Προσεχείς στόχοι της Δομής:

Α. Προσθήκη νέων ειδικοτήτων είτε στον χώρο της ΑΔΥΕ είτε σε συνεργασία με γιατρούς της γειτονιάς.

Β. Περαιτέρω δημοσιοποίηση και ενίσχυση του εγχειρήματος. Για τον σκοπό αυτό διοργανώνουμε Συναυλία Οικονομικής Ενίσχυσης στο Κ*ΒΟΞ στις 15/02 με τους Δημήτρη Πουλικάκο και Νίκο Σπυρόπουλο. Επίσης, στις 20/02 συνδιοργανώνουμε με τη συνέλευση του Κ*ΒΟΞ εκδήλωση για την Υγεία και την Αυτοοργάνωση.

Γ. Άνοιγμα του κύκλου αυτομόρφωσης στην κοινωνία. Θα πραγματοποιηθεί επανάληψη των προηγούμενων σεμιναρίων με ανοικτή πρόσκληση προς όλους και διεύρυνσή τους με νέες θεματικές (ψυχική υγεία, ναρκωτικά).

Δ. Προσθήκη νέων δράσεων. Διερευνούμε τις δυνατότητες δημιουργίας ομάδας ενδυνάμωσης ανέργων καθώς και ομάδας δρόμου παροχής πρώτων βοηθειών σε διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις κ.λπ.

Ε. Δικτύωση και συνεργασία με δομές υγείας, κοινωνικά εγχειρήματα και συλλογικότητες που διέπονται από τις ίδιες αξίες με αυτές της ΑΔΥΕ.

Η συνέλευση της ΑΔΥΕ λαμβάνει χώρα κάθε Τρίτη στις 20.00 στο Κ*ΒΟΞ.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΔΟΜΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ
Αραχώβης 56, Κ*ΒΟΞ, Πλατεία Εξαρχείων
adye.espivblogs.net / adye@espiv.net
Τηλ: 693-8926800